Meyboom

   

De traditie van de Meyboom gaat terug tot 1213. De Brusselaars, die toen een trouw vierden, zouden een aanval van de Gentenaars hebben afgeslagen. Na die gebeurtenis zou de hertog van Brabant de Stad toelating gegeven hebben om een gilde van kruisboogschutters op te richten.

Versies van de Meyboom

Een andere versie linkt ook de Leuvenaars aan dat gevecht tegen de Gentenaars. Een 3de versie zet de Brusselaars zelfs tegenover de Leuvenaars. Ook de jaartallen lopen uiteen, van 1143 in de ene versie tot 1308 in de andere versie. In de versie van 1143 zou het over de trouw tussen een Leuvenaar en een Brusselse gaan, een relatie waaraan snel een einde kwam. Besluit: er bestaan vele versies en niemand kan de feiten en de legenden rond het planten van de Meyboom nog goed uit elkaar houden.

Planten op 9 augustus

Toch zijn sommige aspecten zonder twijfel historisch correct. Het planten vindt altijd plaats op 9 augustus, de vooravond van Sint-Laurens. Het evenement wordt georganiseerd door de Gezellen van Sint-Laurentius, die zich de erfgenamen noemen van een oud gezelschap. Dat gezelschap heeft echt bestaan en maakte deel uit van de Gilde van Kruisboogschutters van de Onze-Lieve-Vrouw. De gilde was verantwoordelijk voor de kapel en het ziekenhuis van Sint-Laurens, in de straat met dezelfde naam. Sommige bronnen melden ook dat de rekenkamer van de hertog in de 16de en 17de eeuw al de toelating gaf om een meiboom te kappen in het Zoniënwoud, in een stuk dat nu in het Ter Kamerenbos ligt.

Geschiedenis vol wedijver

De wedijver tussen Brussel en Leuven speelt zeker een rol in de traditie van de Meyboom. De Brusselaars moesten de boom immers telkens voor 17u planten, anders ging het privilege van het planten naar de Leuvenaars. In 1939 slaagden de Leuvenaars er wel in om de boom te stelen, maar de Brusselaars kapten een andere boom en plantten die net voor het verstrijken van de tijdslimiet.

Folklore evolueert

De Meyboom kreeg - sinds de wederoprichting van de Gezellen van Sint-Laurentius in 1880 - een nieuwe invulling. De volkswijk ten oosten van de Broekstraat verdween tijdens de 20ste eeuw ook onder de sloophamer. De inwoners trokken meer naar het centrum van Brussel of naar Sint-Joost en Schaarbeek. Toch leefde de oude wijk (Basfonds) voort in het collectieve geheugen van de Brusselaars. Het planten van de Meyboom houdt de herinnering aan de vergane volkswijk nu levend. Ook nu blijft de traditie zich nog elk jaar vernieuwen. De 'Poepedroegers' (dragers van de reuzen) en de 'Buumdroegers' (dragers van de boom) kregen het gezelschap van de gardevils, die de stoet beschermen.

• Fotoalbum Meyboom 2010

OP DE AGENDA : Folklore. Planten van de Meyboom