Erfgoed: frequently asked questions (FAQ)

   

De aan de Cel Historisch Erfgoed gestelde vragen zijn erg verscheiden. De Cel kan onmogelijk al deze vragen beantwoorden, dit is daarenboven niet haar taak. Ze tracht, indien mogelijk een antwoord te verlenen en stuurt de aanvragers naar andere diensten van de Stad of naar instellingen die meer bevoegd zijn om hun de gevraagde inlichtingen te verschaffen: het Ministerie van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, archieffondsen, bibliotheken, musea,...

Kan de Cel Historisch Erfgoed een erfgoedstudie verrichten, een renovatie ontwerp maken voor mijn beschermde eigendom ?
Neen, de leden van de Cel Historisch Erfgoed mogen slechts binnen het kader van de administratie werken. Men moet zich dus tot een gespecialiseerde privé onderneming richten.

Waar kan ik de plannen van mijn huis vinden ?
In het Archief van de Stad Brussel kan men het fonds Openbare Werken raadplegen.

Hoe weet ik of mijn eigendom op de monumentenlijst staat ?
De eigenaar wordt steeds op de hoogte gebracht van het specifiek statuut van zijn eigendom, hetzij tijdens de procedure indien de eigendom nog niet beschermd is, hetzij bij de aankoop als hij wel beschermd is. De Directie Monumenten en Landschappen houdt een lijst bij met de eigendommen die wettelijke bescherming genieten. Deze is te raadplegen op haar Internet website.

Wat is de hoogte van de toren van het Stadhuis en hoeveel treden zijn er ?
Circa 96 m et 400 treden (die niet tot de top leiden).

Hoeveel huizen staan er op de Grote Markt ?
Dat hangt af van de manier waarop ze geteld worden. Bepaalde huizen zijn tweeledig, achter dezelfde voorgevel en met dezelfde naam, andere huizen vormen één geheel achter twee voorgevels, … Er zijn 31 huisnamen, maar er bestaan 29 à 33 huizen afhankelijk van de berekeningswijze.

Beweegt het standbeeld van Sint-Michiel op de toren van het Stadhuis ?
Ja, want het is een windroos die zodanig ontworpen is dat de beschermengel van de Stad altijd naar de windrichting staat.

Uit welke periode dateert het gebruik dat het aanraken van ‘t Serclaes geluk brengt ?
Daar het werkstuk in 1902 werd ingehuldigd, is het gebruik allicht recent. Het zou tussen de beide wereldoorlogen zijn ontstaan, de streling beperkte zich toen tot de hand van de stervende figuur. Dit gebruik wordt de laatste decennia door de toeristische gidsen sterk gepromoot, nu wrijft men over de hele arm evenals de andere onderdelen (het hoofd van de hond, de kikker, …) in die mate dat het behoud van het beeld in het gedrang komt.